3 Aralık 2009 Perşembe
Ben hafif uykuların oğlu.Eski bir 'gitmek' masalının içinde.
Öncekilerden çalınmış bir kaç kelimeyle büyümek ve en sona koyulacak noktayı sabırsızlıkla beklemek.
yaptıklarımınyanlışlığı değil beni uykulardan soğutan, yapmadıklarımın hep 'doğru olan' çıkmasıdır. Ya da yapılanlarla yapılmayanların arasında her zaman kocaman bir dağ olmasıdır
Kelimeler yan yana güzelleşiyor defterimde, bu yüzden kullanacak kelimemin kalmaması en çok defterlerimi üzüyor ya da bana öyle geliyor Geceleri pek sık anımsıyorum hayatımı ve gündüzleri pek sık unutuyorum bir hayatımın varlığını...
Özlüyorum bazen özlemeyi.Bu bahaneyle özlermiş gibi yapıyorum.Aslında tam olarak neyi özlediğimi de bilmiyorum. Kaç parçam olduğunu ve hangi parçamın nerde unutulduğunu bilmiyorum.Belkide bir bütün olarak, parçalanmayı özlüyorum..
Birduyguyum ben tek bir duygu.Tutanın elinde kalabilecek kadar kırıldan.Parçalanmadan çoğalabilen,bütünken eksilebilen, aniden hiç, aniden hep olabilen bir bütünüm ben!
1 NE DİYOSUN:
sayın yaklaşbiraz, bloğunuzu açıldığı günden bu yana takip etmeye çalışıyorum. çalkantılı yaşamınızın, bir ölüp bir dirilmelerinizin hastasıyım ama en çok da bu yazınızın hastası oldum. h.sonu ist.e gelirseniz, bizzat yazınız üzerine görüşmek istiyorum.
Yorum Gönder