Bir hikayenin içinde yaşamak fena olmazdı...

12 Eylül 2010 Pazar

Şair,

vakti geldiğinde askere gider... çok sevdiği, çocukluk aşkı karısını arkada bırakmak çok koymuştur... Aşık adama, ayrılık ölümden beter koyar...

Bir gün bir mektup alır; KARIN ÖLÜMCÜL ÇİÇEK HASTALIĞINA YAKALANDI...YAVAŞ YAVAŞ ÖLECEK....

Şair, mektubu cebine koyup gözünün ağrıdığını söylemiş. Bir süre sonra gözlerini açamaz olmuş ve hayatının kalan kısmına kör olarak devam etmiş...

Kadın 12 yıl sonra ölmüş. Adam 12yıl sonra gözlerini açmış... Tam 12 yıl....

12 yıl sevdiği insan hastalığından dolayı göremediği için, kendisi de görmek istememiş....

Bi de işçinin hikayesi var;

sevdiği kız özürlü diye herkesten aynı cümleyi duyuyormuş... o eksik, sen tamsın. bu iş yürümez...

Herkesten duyması tamam da sevdiği kızında ; 'Sen ve ben farklıyız, olmaz' demesi çok üzmüş delikanlıyı. Bir gün iş yerine gitmiş. Kolunu bilerek makineye kaptırmış. Kanlar içinde tek kolunu feda etmiş...Kapısına dayanmış sevdiği kızın;

şimdi ikimiz de yarımız...